Bu kurabiyeleri hazırlarken, kurabiye süslemeyi çok özlediğimi fark ettim. :)
Epey uzun zamandır, kurabiye ve pasta siparişi kabul edemiyorum.
Nedeni; kurabiye ve pasta kurslarımın oldukça yoğunlaşması ve neredeyse haftanın her gününe yayılması.
Açıkçası eğitim vermek, hanımlara bu işin nasıl yapılacağını en ince detaylarına kadar öğretmek bana çok daha keyifli geliyor.
Üstelik bu hanımların çoğu, daha sonra evlerinde bunu bir iş olarak yapıyorlar. Yani bir anlamda onlara evlerine katkı sağlayacağı bir meslek kazandırmış oluyorum ve bunun manevi hazzı inanın hiç bir şeyle ölçülemez. :)
Kurabiye siparişi kabul edemiyorum ama sosyal sorumluluk projesi dendi mi, akan sular durur bende.
Ne yapıp edip zaman ayırırım. :)
Buseciğim okullarında düzenlenecek bir yardım günü için benden kurabiye isteyince seve seve evet dedim.
Gittiği okulda her Cuma günü, her seferinde farklı bir dernek için, mini kermesler düzenleniyormuş.
Her hafta bir sınıfın anneleri, kek, kurabiye, krep gibi çocukların seveceği yiyecekler hazırlıyor, çocuklar da bir bedel karşılığında bunları alıp, bir güzel yiyorlarmış.
Ne güzel bir uygulama değil mi?
Benim kurabiyelerim o gün tahminimden de fazla bir ilgi ile karşılanmış. :)
Hatta aldığım haberlere göre daha ikinci sınıflar göremeden, birinci sınıfların katında kurabiyeler tükenmiş. :)
Yani bir fırsatını bulup, diğer çocuklara da kurabiye yapmam lazım :)
Ben zaten tüm süslediğim kurabiyeleri, her zaman "çocuklar yiyecek" mantığı ile yaparım. Lezzeti, görüntüsünden çok daha önemlidir.
Ama bu kez çok küçük çocukların yiyeceğinden, hatıra olarak saklamayacaklarından çok emin olduğum için! :) şeker hamuru miktarını özellikle az tuttum.
Portakallı, tarçınlı mis kokulu ve az şeker hamurlu kurabiyelerim hakikaten çok lezzetli idiler. :)
